Το πιο ισχυρό και απρόσμενο πλήγμα υφίσταται ο μύθος της απόλυτης αμερικανικής αεροπορικής κυριαρχίας, καθώς η επιχείρηση «Epic Fury» στη Μέση Ανατολή εξελίσσεται σε ένα στρατηγικό μάθημα που κανείς στις ΗΠΑ δεν ήθελε να πάρει. Εκεί που οι αναλυτές προέβλεπαν μια σύντομη παρέλαση των υπερσύγχρονων stealth μαχητικών πέμπτης γενιάς, η πραγματικότητα της σύρραξης ήρθε να τους διαψεύσει με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο.
Το Ιράν, μια χώρα που για δεκαετίες βρίσκεται υπό το βάρος εξαντλητικών κυρώσεων, δεν απάντησε με τεχνολογικά θαύματα, αλλά με την «εκδίκηση της παλαιάς φρουράς». Χρησιμοποιώντας αεροσκάφη της δεκαετίας του '70 που πολλοί θεωρούσαν «μουσειακά εκθέματα», η Τεχεράνη κατάφερε να τρυπήσει την πιο ακριβή αντιπυραυλική ασπίδα του πλανήτη. Από την κατάρριψη του «αόρατου» F-35 που αποκάλυψε τα τρωτά σημεία των 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, μέχρι τον βομβαρδισμό στρατηγικών βάσεων από τα θρυλικά F-5 Tiger, το σκηνικό του σύγχρονου αεροπορικού πολέμου αλλάζει ριζικά.
Η… υποτίμηση του Ιράν
Πριν από την έναρξη της Επιχείρησης «Epic Fury», πολλοί αμυντικοί αναλυτές είχαν απορρίψει έναν πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν ως μια σύγκρουση «Δαβίδ και Γολιάθ». Ιδιαίτερα, η Ιρανική Πολεμική Αεροπορία είχε υποτιμηθεί ως τελείως υποδεέστερη απέναντι στην τεχνολογικά ανώτερη Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF). Εξάλλου, η ξεπερασμένη αεροπορία του Ιράν αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη της δεκαετίας του 1970, όπως τα F-4 Phantom, F-5 Tiger και F-14 Tomcat, καθώς και μερικά σοβιετικά μαχητικά, συμπεριλαμβανομένων των MiG-29, Su-24 και του κινεζικού F-7.
Η USAF, στον αντίποδα, παραμένει η μεγαλύτερη και πιο τεχνολογικά προηγμένη αεροπορία στον κόσμο, με περίπου 1.450 μαχητικά και αεροσκάφη κρούσης στο ενεργό οπλοστάσιό της (συμπεριλαμβανομένων σχεδόν 200 F-22 Raptor και πάνω από 400 F-35A Lightning II), γεγονός που της προσδίδει απαράμιλλη stealth ικανότητα πέμπτης γενιάς.
Στην πραγματικότητα, κατά την προετοιμασία για τον πόλεμο, ένα ιδιαίτερο περιστατικό από το 2013 εξιστορούνταν ως μια αυστηρή προειδοποίηση προς το Ιράν. Τότε, δύο ιρανικά F-4 Phantom κινήθηκαν για να αναχαιτίσουν ένα αμερικανικό drone MQ-1 Predator που πετούσε στον διεθνή εναέριο χώρο.
Ωστόσο, οι Ιρανοί πιλότοι βρέθηκαν προ μιας έκπληξης που θα τους έμενε αξέχαστη. Καθώς πλησίαζαν το drone και ετοιμάζονταν να το καταρρίψουν, ένα αμερικανικό stealth μαχητικό πετούσε απαρατήρητο ακριβώς κάτω από την κοιλιά του ιρανικού τζετ. Σύντομα, ο Αμερικανός πιλότος ανέβηκε στην αριστερή πλευρά του Phantom και εξέδωσε μια προειδοποίηση που ο Ιρανός πιλότος, ίσως, θα θυμόταν για το υπόλοιπο της ζωής του: «Πραγματικά, θα έπρεπε να πάτε σπίτι σας». Αυτό το μεμονωμένο περιστατικό συμβόλιζε τη σημαντική διαφορά μεταξύ των δυνατοτήτων της Ιρανικής Αεροπορίας και της USAF. Ωστόσο, στον σύγχρονο αεροπορικό πόλεμο, ενώ η τεχνολογική υπεροχή είναι κρίσιμη, μπορεί να ανατραπεί από την επιδεξιότητα, τον αυτοσχεδιασμό, τον χρονισμό, τη δρομολόγηση, την εξαπάτηση και τον εφησυχασμό του αντιπάλου.
Τουλάχιστον σε δύο περιπτώσεις, το Ιράν απέδειξε ότι το κύρος μιας πλατφόρμας και μόνο δεν αρκεί για την επιβίωση σε έναν αμφισβητούμενο εναέριο χώρο. Τον Μάρτιο, το Ιράν έγινε η πρώτη χώρα που έπληξε ένα stealth μαχητικό F-35 χρησιμοποιώντας πυραύλους μικρού βεληνεκούς με υπέρυθρη καθοδήγηση. Το F-35 υπέστη ζημιές και πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση σε αμερικανική βάση στη Μέση Ανατολή. Το επιτυχημένο πλήγμα αποκάλυψε μια κρίσιμη αδυναμία του προγράμματος F-35 των 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Η τεχνολογία stealth του F-35 είναι σχεδιασμένη να διαφεύγει από τα ραντάρ, αλλά δεν μπορεί να κρύψει το υψηλό θερμικό αποτύπωμα που παράγουν οι κινητήρες του.
Τώρα, υπάρχουν αναφορές ότι ένα ιρανικό F-5 Tiger κατάφερε να διεισδύσει στον καλά προστατευμένο εναέριο χώρο του Κουβέιτ και να βομβαρδίσει το Camp Buehring, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτή ήταν η πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια που ένα εχθρικό αεροσκάφος έπληξε αμερικανική στρατιωτική βάση.
Το F-5 του Ιράν πέρασε την αντιπυραυλική ασπίδα των ΗΠΑ
Το Camp Buehring (γνωστό και ως Al Udairi) στο βορειοδυτικό Κουβέιτ χρησιμεύει ως σημαντικός κόμβος συγκέντρωσης, εκπαίδευσης και επιμελητείας του Στρατού των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Η βάση μπορεί να φιλοξενήσει έως και 14.000 στρατιώτες σε πλήρη χωρητικότητα. Ενώ ο ακριβής αριθμός των στρατευμάτων δεν αποκαλύπτεται ποτέ δημόσια, το Κουβέιτ συνολικά φιλοξενεί 13.500 Αμερικανούς (συμπεριλαμβανομένων εργολάβων) σε διάφορες τοποθεσίες.
Σημειωτέον, η βάση διαθέτει πολυεπίπεδη αεράμυνα, συμπεριλαμβανομένων συστοιχιών πυραύλων Patriot, πολλαπλών συστημάτων μικρότερης εμβέλειας, προηγμένης κάλυψης ραντάρ και δικτύων συνεχούς περιφερειακής επιτήρησης. Ωστόσο, παρά την παρουσία αυτών των συστημάτων, ένα ιρανικό μαχητικό δεύτερης γενιάς F-5 Tiger II κατάφερε να διεισδύσει και να βομβαρδίσει τη στρατηγική βάση. Το NBC ανέφερε ότι αν και τα συστήματα προστάτευαν τη βάση, ο Ιρανός πιλότος κατάφερε να τα αποφύγει και να ρίξει μια βόμβα.
Το F-5 πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση τον Ιούλιο του 1959 και εισήλθε σε υπηρεσία το 1964. Η ιρανική αεροπορία άρχισε να παραλαμβάνει αυτά τα τζετ το 1965. Συνολικά, το Ιράν αγόρασε πάνω από 350 αεροσκάφη F-5 πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979. Αν και οι δεκαετίες κυρώσεων σήμαιναν ότι το Ιράν δεν μπορούσε να τα συντηρήσει σωστά, εξακολουθούσε να διαθέτει τον μεγαλύτερο εναπομείναντα στόλο F-5 στον κόσμο (περίπου 35-50 αεροσκάφη) πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου.
Λόγω της ηλικίας των αεροσκαφών, κανείς δεν περίμενε από την Τεχεράνη να τα χρησιμοποιήσει, πόσο μάλλον για τη διείσδυση και τον βομβαρδισμό βάσεων. Αυτή η πεποίθηση δημιούργησε ένα αίσθημα υπερβολικής αυτοπεποίθησης και εφησυχασμού στα αμερικανικά στρατεύματα. Το F-5 έκανε μια «ρηχή» εισβολή στον εναέριο χώρο του Κουβέιτ, εκθέτοντας για άλλη μια φορά τις αδυναμίες της αμερικανικής αεράμυνας. Αν το Ιράν μπορεί να το κάνει αυτό με ένα τζετ δεύτερης γενιάς, τότε αντίπαλοι όπως η Κίνα και η Ρωσία θα μπορούσαν να κάνουν το ίδιο με τα δικά τους μαχητικά πέμπτης γενιάς (J-20, Su-57).
Σύμφωνα με αξιωματούχους των ΗΠΑ, το F-5 πλησίασε σε χαμηλό υψόμετρο και εκτέλεσε μια επίθεση με «χαζή βόμβα», παρακάμπτοντας τα συστήματα Patriot που είναι βελτιστοποιημένα για βαλλιστική άμυνα. Επιπλέον, το Ιράν στόχευσε τουλάχιστον τέσσερα ραντάρ THAAD AN/TPY-2 στην περιοχή.
Το Κουβέιτ έχει υποστεί μερικά από τα πιο θανατηφόρα ιρανικά πλήγματα. Στις αρχές Μαρτίου, επίθεση με drone στο λιμάνι Shuaiba σκότωσε έξι Αμερικανούς στρατιωτικούς, ενώ τρία F-15 της USAF καταρρίφθηκαν στο Κουβέιτ σε μια πιθανή περίπτωση «φίλιων πυρών» την πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου.
Το Ιράν χρησιμοποίησε την παλαιά αεροπορία του και σε άλλες επιχειρήσεις υψηλού κινδύνου. Στις 2 Μαρτίου, το Κατάρ ανακοίνωσε την κατάρριψη δύο ιρανικών Su-24 που πετούσαν κάτω από τα 100 πόδια για να αποφύγουν τα ραντάρ, κατευθυνόμενα προς τη βάση Al Udeid, τη μεγαλύτερη αμερικανική εγκατάσταση στη Μέση Ανατολή. Οι Ιρανοί απείχαν μόλις 2 λεπτά από τον στόχο τους όταν αναχαιτίστηκαν.
Το δημοσίευμα του NBC υπογράμμισε ότι οι ζημιές στις αμερικανικές βάσεις είναι πολύ μεγαλύτερες από όσες παραδέχεται η κυβέρνηση, με το κόστος επισκευής των υποδομών να εκτιμάται πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια. Το Ιράν, παρά τους περιορισμένους πόρους του, κατάφερε πλήγματα πολύ μεγαλύτερα του αναμενομένου, προκαλώντας μακροπρόθεσμη ζημιά στη φήμη των αμερικανικών οπλικών συστημάτων.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών